Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Eerste zondag van de Advent (A)
27 en 28 november 2010
 
 

Schriftlezingen:

Eerste lezing uit de profeet Jesaja:

De openbaring over Juda en Jeruzalem,
die Jesaja, de zoon van Amos, in een visioen ontving.
Op het einde der dagen zal het gebeuren,
dat de berg van het huis van de Heer
gevestigd zal zijn als de hoogste der bergen,
verheven boven de heuvels,
en alle volken stromen naar hem toe
en zij zeggen:
"Kom, laat ons optrekken naar de berg van de Heer,
naar het huis van Jakobs God:
dan zal Hij ons zijn wegen wijzen,
en wij zullen zijn paden bewandelen.
Want uit Sion komt de Wet,
uit Jeruzalem het woord van de Heer."
Hij zal recht doen onder de volken,
en machtige naties straffen.
Dan smeden zij hun zwaarden om tot ploegscharen
en hun speerpunten tot sikkels.
Geen volk heft het zwaard meer tegen een ander
en oorlog leren ze niet meer.
Huis van Jakob, kom,
laat ons wandelen in het licht van de Heer.

Tweede Lezing uit het heilig Evangelie volgens Matteüs:

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
"Zoals het was in de dagen van Noach,
zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon.
Want zoals in de dagen van de zondvloed
de mensen aten en dronken,
huwden en uithuwelijkten,
tot de dag waarop Noach de ark binnenging,
en ze van niets wisten totdat de zondvloed kwam
en hen allemaal wegrukte,
zo zal het ook gaan bij de komst van de Mensenzoon.
Dan zullen er twee op het land zijn:
de een wordt meegenomen
en de ander wordt achtergelaten.
Twee vrouwen zullen met de molen aan het malen zijn:
de een wordt meegenomen
en de ander wordt achtergelaten.
Wees dus waakzaam,
want je weet niet op welke dag jullie Heer komt.
Want je weet:
als de heer des huizes geweten had
in welk deel van de nacht de dief zou komen,
dan was hij wakker geweest
en had hij het inbreken in zijn huis wel verhinderd.
Daarom moeten juist jullie voorbereid zijn,
omdat de Mensenzoon komt
op een uur waarop je het niet verwacht."

Verkondiging (preek):

Soms hoor je jezelf zeggen:
“Kan dat niet een beetje sneller?”
“Laat nou toch eens gaan!”

Dat verzucht je wanneer een auto voor je erg langzaam rijdt,
wanneer de computer veel tijd nodig heeft om op te starten
of het bij de kassa in de supermarkt niet opschiet.
Dan moet je van goeden huize komen om je geduld niet te verliezen
en heb je snel gezegd:

“Laat nou toch eens gaan, kan dat echt niet wat sneller?”

Tijd die je moet wachten, wordt vaak ervaren als verloren tijd.
zodat de wachtkamer niet de meest geliefde plek is.
Wachten lijkt puur tijdverlies te zijn.

Maar dat is niet altijd zo.
Wanneer een moeder haar kindje verwacht, dan is dat geen tijdverlies.
Want het kind heeft tijd nodig om te groeien
en zich gezond te ontwikkelen.
En wanneer een vader avond aan avond na het werk knutselt aan de kinderkamer,
dan is dat zinvolle tijd.
Want zo wordt de komst van een baby voorbereid.

Wanneer wachten gevuld wordt met liefde, dan kan het zelfs een heerlijke tijd zijn!

En zo´n manier van verwachten is eigenlijk ook de Adventtijd.
Het is meer dan vier weken afwachten, tot het Kerstfeest begint.
Advent is zelf actief uitkijken.
Advent is niet afwachten, maar verwachten.
Het is een tijd van jezelf voorbereiden op de komst van Jezus
en Hem een plaats geven in je leven.

Jezus zelf reikt ons in het Evangelie een voorbeeld van Adventgeloof aan.
Hij spreekt over een mythische figuur uit de bijbel, over Noach.
Noach is een mens die gelooft in een betere toekomst, ook al ziet het er op het moment somber uit.
Hij is anders dan de mensen om hem heen, die leven zonder na te denken
en zonder verantwoording te nemen.
Noach is een idealist, die het leven koestert.
In het oeroude verhaal dat ook Jezus kende, bouwt Noach een ark.
Het is een woonhuis op het water.
Die ark is precies het tegenovergestelde van een oorlogsschip.
Want een oorlogsschip is gemaakt om te doden en te vernietigen,
maar de ark is gebouwd om mens en dier te verbinden,
om te redden wat te redden valt,om koers te zetten naar de toekomst.

Jezus nodigt ons uit, om in deze tijd van verwachting,
een beetje te lijken op Noach.
Om te geloven dat voorbij de zorgen, de zorgen en de onvrede van onze tijd,
iets nieuws kan beginnen.
Dat dwars door onmenselijke conflicten een oorlogen,
een menselijke wereld aan het groeien is.

Advent is een tijd van kleine stapjes zetten naar Gods droom.
Een droom van een wereld waarin zwaarden worden omgesmeed tot ploegijzers,
om de aarde vruchtbaar te maken.
En waarin speren worden omgebogen tot sikkels, die de oogst binnenhalen.

In onze tijd zouden we zeggen:
een wereld waarin vliegdekschepen worden omgebouwd
tot drijvende hospitalen, die over heel de wereld mensenlevens kunnen redden.

En wanneer je het gevoel hebt dat die droom van God
te groot is om waar te worden,
begin dan alsjeblieft heel klein en heel dicht bij huis.
Door iets van je bezit te delen, met mensen in nood.
Door je auto eens te laten staan, zodat er minder CO-2 is.
Door een streep te zetten onder een oud conflict
en de eerste stap te zetten naar vergeving.
Door je geloof te belijden, zodat je getuige wordt van een nieuwe wereld.

Sinds de oudste Bijbelse tijden
wordt er al gedroomd van die wereld naar Gods hart,
waarin hoop sterker is dan doemdenken,
liefde sterker dan haat
en mensen wandelen in het licht van de Heer.

Het zal niet vandaag of morgen zijn, dat het zover is.
Maar tijdens de Advent hoort de goede luisteraar
hoe er ongeduld in Gods stem doorklinkt:

“Kan dat niet een beetje sneller? Laat toch eens gaan!”

 


 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey