Ieder weekend klinken er verhalen uit de Bijbel tijdens Vieringen in de kerk. Bij deze eeuwenoude verhalen worden door de voorgangers gedachten uitgesproken tijdens de verkondiging. U vindt hieronder bijbelverhalen en de verkondiging van Pastoor Bert Mom van:

 
Drieëndertigste zondag door het jaar (C)
13 en 14 november 2010
 
 

Schriftlezingen

Eerste Lezing uit de profeet Maleachi

Weet wel: hij gaat komen,
de dag die zal branden als een oven.
Al degenen die God trotseren
en al degenen die kwaad doen,
zij worden kaf.
De dag die gaat komen steekt hen in brand
- zegt de Heer van de machten -
de dag die wortel noch tak van hen overlaat.
Maar voor u,
die mijn naam vreest,
gaat dan de zon van de gerechtigheid op,
die met haar vleugels genezing brengt.

Tweede Lezing uit het heilig evangelie volgens Lucas

In die tijd merkten sommigen op dat de tempel
was versierd met fraaie stenen en wijgeschenken.
Maar Jezus zei:
"Er zal een tijd komen dat van alles wat u daar ziet
geen steen op de andere zal blijven; ze worden allemaal neergehaald."
Daarop vroegen ze Hem:
"Meester, wanneer zal dat plaatsvinden?
En wat zal het teken zijn dat dit gaat gebeuren?"
"Kijk uit", zei Hij,
"dat u niet op een dwaalspoor wordt gebracht.
Want velen zullen optreden in mijn naam en zeggen:
`Ik ben het', of: `De tijd is gekomen.'
Loop niet achter hen aan.
Wanneer u hoort van oorlogen en onlusten,
wees dan niet verontrust.
Want dat moet eerst gebeuren, maar het is niet meteen het einde."
Toen zei Hij hun:
"Het ene volk zal opstaan tegen het andere
en het ene koninkrijk tegen het andere.
Er zullen zware aardbevingen zijn
en op verscheidene plaatsen hongersnood en pest;
en er zullen zich schrikwekkende en grote tekenen voordoen aan de hemel.
Maar voordat dit allemaal gebeurt
zal men u oppakken en vervolgen,
u uitleveren aan de synagogen en u gevangenzetten.
U wordt voorgeleid aan koningen en gouverneurs omwille van mijn naam;
dat geeft u de gelegenheid om te getuigen.
Neem u heilig voor om u er van tevoren geen zorgen over te maken
hoe u zich zult verdedigen.
Want Ik zal u wijze woorden in de mond leggen,
zodat geen van uw tegenstanders u zal kunnen weerstaan of tegenspreken.
U zult zelfs door uw ouders, uw broers en zusters,
uw familie en vrienden worden uitgeleverd
en sommigen van u zal men ter dood brengen;
u zult door iedereen gehaat worden vanwege mijn naam.
Maar geen haar van uw hoofd zal gekrenkt worden.
Als u volhardt, zult u uw leven winnen."

Verkondiging (preek)

Afgelopen maandag stond er een foto in de krant van het grootste Jezusbeeld
ter wereld.
In Polen heeft men een beeld gebouwd dat maar liefst 33 meter hoog is.
Eén meter voor ieder levensjaar van Jezus.
Met deze stenen reus willen de bouwers de aandacht op Jezus vestigen,
die letterlijk boven de stad uittorent.

Het is vast en zeker een goedbedoeld teken van vroomheid en toewijding.
Maar wanneer we vandaag naar het Evangelie luisteren,
dan geeft Jezus daar een ánder teken van zijn grootheid.
Jezus staat daar niet overdonderend, of triomferend …
in tegendeel:
Hij spreekt over de kwetsbaarheid van het leven.
Over oorlogen en onlusten,
over mensen die zich klein en verloren voelen te midden van natuurgeweld en ziekte.

Wanneer je dat Evangelie hoort, dan begint je van regel tot regel
de moed in de schoenen te zinken.
Maar dán laat Jezus zijn werkelijke grootheid zien!
Want midden in onze kwetsbaarheid staat Hij naast ons.
Niet als een reus die boven onze wereld uittorent,
maar als een broeder, die naast je staat.

De grootheid van Jezus kun je niet vatten door de hoogte in te kijken.
De grootheid van Jezus kun je alleen vatten door de kracht van zijn woorden
in je op te nemen.

Want midden in een wereld waarin zoveel mis kan gaan,
zegt Jezus dat we niet bang moeten worden,
omdat Hij bij ons is, wat er ook gebeurt.

Hoe diep het dal ook is waar je doorheen moet,
hoe ver je ook bent afgedwaald,
hoe klein je jezelf voelt
en hoe sterk je tegenstanders lijken te zijn …
Hij laat je niet los!

Hij is bij je, om je de goede woorden in de mond te leggen,
en je te laten weten dat jij het kostbaarste bouwwerk van God op aarde bent.

Want wat mensenhanden bouwen, dat zal ooit verdwijnen.
Dat geldt voor het reusachtige Jezusbeeld, dat pas werd voltooid.
Dat gold ook voor de Tempel van Jeruzalem,
waartegen de mensen in Jezus’ dagen opkeken.
Mensenhanden hebben ze gebouwd en mensenhanden kunnen ze afbreken.
Zoals de tempel van Jeruzalem in het jaar 70 verwoest werd door de Romeinen.

Maar wat God bouwt, dát blijft bestaan.
Ook al stormt het in je leven,
en lijkt in je leven geen steen op de ander te blijven;
Wat God bouwt, dát blijft.
Hij maakte de mens als zijn beeld en gelijkenis.
Als de tempel waarin Hij wil wonen.
En al beuken angst en dood op je deur,
Hij zal ervoor zorgen dat zin bouwwerk bewaard blijft:
• dat er leven is, voorbij de dood.
• Dat er hoop is, voorbij teleurstelling.
• Dat er vrede komt, voorbij de strijd.
• Dat er licht zal zijn, sterker dan de donkerte.

Het is die belofte waarvoor Jezus zijn leven heeft gegeven.
Van kribbe tot kruis,
van wieg tot graf,
spreekt zijn leven over trouw.
Hij weet wel hoe mensen zich kunnen voelen.
Hoe sterk en goed, maar ook hoe klein en kwetsbaar.
En op al die momenten staat Hij naast ons,
niet als een stenen reus,
maar als een God met een hart.

De grootheid van Jezus kun je niet uitdrukken in meters steen,
maar in de oneindige diepte van zijn trouw,
waardoor Hij zelfs onze pijn heeft gedeeld.
Zoals iemand het dichtte:

Hij heeft voor ons een weg gebaand,
is verrezen en nog bij jou.
Zijn hand ligt op je schouder.
Hij blijft bij jou tot alles is volbracht.
Als de angst verstilt...
en Hij aanwezig is in jouw wezen
dan zwijgen alle vragen.
Dan is trouw het strakgespannen koord
dat jou met Hem verbindt.

Amen!

 

 

        
 
 
2017 Parochie Pey